[oneshot] A Peaceful Sleep

a peachful sleep

yunxjae. snippet.  rps;waff . pg-13

 

Time line( aug. 2011):

JJ = ระหว่างถ่ายดราม่า ‘Protect the Boss’ และได้ compose OST. ‘I’ll Protect You’.

YH = going back & forth from KR to JP for promoting new Japenese album.

Note: no consequent, no beta-ed, one time re-read.  one waste story.

 

peachful sleep

I can’t give you to anyone else’s arms,

my heart cannot let you go… why?

‘ I will protect You’ ; Jaejoong

 

 

นิ้วเย็นๆ ยังไล้เรือนผมนุ่มที่ในตอนนี้ได้ถูกผู้เป็นเจ้าของเปลี่ยนมันจากสีเดิมเป็นดำขลับ ซึ่งก็ทั้งรับและตัดกับผิวขาวจัดของวงหน้า

ความอ่อนนุ่มของเส้นผมแต่ละเส้น คลาเคล้ากับกลิ่นบางๆ ของแชมพูและเจลอาบน้ำกลิ่นอ่อนๆ.. ทำเอาคนมาเยือนที่ยังคงไล้ปลายนิ้วสัมผัสมันอย่างเลื่อนลอยตามความยาวอ่อนของเส้นไหม .. ร่างสูงใหญ่ในตอนนี้ หลังจากที่ใช้กุญแจสำรอง โดยคนเป็นเจ้าของห้องที่หลับไปแล้ว ก่อนจะได้ทันทักทายและพบเขา–จัดแจงแกมบังคับให้เขาเก็บไว้  .. เขาค่อยๆ เปิดประตู ก้าวผ่านห้องรับแขกตรงมายังห้องนอนอย่างเงียบเบา.. และเมื่อเห็นว่าอีกฝ่ายหลับไปก่อน ชายหนุ่มจึงตัดสินใจวางเป้สะพายลง จากนั้นก็จัดแจงชำระร่างกาย จนกระทั่งในที่สุด..ก็ทอดตัวลง—เอนนอนเหยียดยาวอยู่เคียงข้าง

 

หรืออาจเป็นเพราะกลิ่นชาวเวอร์เซต ในห้องน้ำที่แจจุงคงเพิ่งเปลี่ยนมาทดลองใช้   

เขากดหว่างคิ้วกลายๆ พลางนึกตาม –  ไม่มั่นใจ …   

 

คงงั้นมั้ง เพราะล่าสุดครั้งสุดท้ายที่เขามาหา ..ก็ 2 อาทิตย์ที่ผ่านมานี้ – รู้สึกกลิ่นแชมพูและครีมอาบน้ำ ..ตอนนั้นยังเป็นสตรอเบอร์รี่อยู่เลยหนิ่นะ ?

อย่างไรก็ตาม .. ร่างใหญ่ในเวลานี้ ก็เหนื่อยล้าเกินกว่าจะนึกทวน .. รู้เพียงแค่ว่า ความอ่อนนุ่มอันผสมอยู่ในกลิ่นพีช ทำให้ตนต้องสูดอากาศที่รายรอบเข้าไปเรื่อยช้า

อา… กลิ่นอ่อน หอมบาง  

และมันก็  

— ช่างผ่อนคลาย

ครู่ต่อมา เมื่อรู้สึกเหมือนกับว่าอีกฝ่ายที่หลับไหลอยู่ข้างกันจะค่อยๆ ขยับตัว .. เขามองเห็นแพรลื่นๆ ของผ้าห่มค่อยๆ เลื่อนมาปัดป่ายบนใบหน้า .. อดีตลีดเดอร์จึงยื่นมืออีกข้างหนึ่งหยิบปลายผ้าออก

 

วงหน้าขาวกระจ่าง… 

แค่มอง – ไม่ต้องสัมผัส .. มันกลับให้ความรู้สึกนุ่มนิ่มประหลาด 

ร่างยาวหลับตาช้า .. ปล่อยให้ตัวเองได้มีเวลาจินตนาการ ครู่เดียว..เปลือกตาทั้งคู่ก็คลี่ออกจากกันอีกครั้ง … เขามองดวงหน้าที่หลับลึกใกล้กันตรงข้าม..แกมกึ่งพิจารณา  

 

นี่ก็เหมือนกัน— ความอิ่มอวบที่มักแดงเรื่อ ปากคู่นี้ของแจจุง …  จมูกโด่งที่เชิดขึ้น ทุกส่วนประกอบ—ราวหลอกหลอนเขา

ชวนเชิญเขา..แม้ว่า–ในยามหลับ

ผ่านหู… เขายังได้ยินจังหวะเบาเบาผ่านเฮดเซตที่ลอดมาของเสียงดนตรี …

และเสียงนี้… อืมมม เวลาผ่านไป—ความนุ่มละไมในเนื้อเสียง ยังรื่นติดในหู

อยากได้ยินอีก – อยากฟัง…ซ้ำๆ

แต่แล้วเจ้าของร่างยาวก็ต้องถอนใจ เมื่อตัดสินใจยื่นมือออกจากตัว …เขาค่อยๆ วางปลายนิ้วบนสายเส้นเล็กๆ สีขาว ..ระมัดระวัง เมื่อต้องขยับร่างให้ห่างจากอีกฝ่ายอีกหน่อยหนึ่ง เพื่อที่จะหยิบเอาอุปกรณ์ออกจากหูของแจจุงได้ถนัด ชายหนุ่มรวบมันมาแล้วยืดแขนออก จากนั้นก็ค่อยพลิกตัว ก่อนวางไอพอดลงเบาค่อยบนไนท์แสตน(night stand)ข้างเตียงอีกฝั่ง

ตอนที่ยุนโฮขยับตัว … ศีรษะของแจจุงก็ขยับลงตามความบุ๋มของฟูกนอน

จากนั้น.. เมื่อเขาขยับกายและนอนลงที่ตำแหน่งเดิม ลำตัวเล็กกว่าก็เริ่มเคลื่อนไหว ราวร่างไร้สติต้องการซุกหาความอบอุ่นที่เพิ่งขยับห่าง

อืออมม 

เสียงเครือบางๆ ที่เปล่งออกมา ..

ลมหายใจแผ่วผ่านของคนในห้วงนิทรามีความหอมอ่อนของผลพีชอยู่แนบน้อย

คนที่เฝ้ามองเผยยิ้มมุมปากอย่างอ่อนโยนและรักใคร่ ยิ่งเมื่อร่างของอดีตแบนด์เมทขยับตามมา เพื่อค้นหาความอุ่นที่คุ้นเคยจากลำตัวที่ทั้งหนาและแกร่งกว่าของเขา

จนกระทั่ง…เมื่อคนสองคนบนเตียงนี้ กอดคลอแนบชิดราวต่างฝ่ายไม่ต้องการเว้นช่องว่าง ไม่ว่าจะมากน้อยสักแค่ไหน–ให้มาคั่นกลางระหว่างเรา..

จมูกยาวๆ เริ่มรดระดับลง .. แขนแข็งแรงของคนมาเยือนฉุดรั้งร่างบางซึ่งยังนอนคว่ำ เขาจะรวบเอาแขนของใครคนนั้นมาโอบร่างของตนที่ใหญ่กว่า

เวลานี้ –ที่คงดึกมากจนเกือบสว่าง ..  

บนเตียงกว้างสีขาว .. ยุนโฮเริ่มหาว แล้วเปลือกตาบนที่หนักขึ้นเป็นระยะก็ค่อยโน้มลง กระทั่งแนบหาขอบตาล่างที่ดูเริ่มแดงและมีรอยช้ำ

อืออ 

ไม่รู้ว่าเพราะกลิ่นพีชอ่อนๆ หรือเจ้าของเตียงที่ดูท่าน่าจะอดนอนมาเป็นเวลาติดต่อกันนาน  ที่ทำให้เขา…หลังจากอาบน้ำและล้มกายลงบนฟูกนี้ ไม่นานเท่าไหร่..ก็สามารถหลับตานอน … อุ่นสบาย –อยู่เคียงกัน

ทุกครั้ง – เขาหายเหนื่อย…

รู้สึกราวกับ…การได้กลับมายังที่แห่งนี้ คือจุดหมายเดียวสำหรับตัวเขา  — ที่มุ่งจะมา…โดยไม่ขอแลกกับที่ใดอีกทั้งนั้น

ยุนโฮหลับลงแล้ว … ขณะร่างบางที่ยังไร้สติขยับกายเบียดใกล้กับเขาอีกนิด

แจจุงเลื่อนกายกระชับอ้อมกอด ร่างเล็กกว่ากำลังคุดคู้ ซุกตัวเข้าหาเขา

จมูกโด่งเป็นสันยาวยกขึ้นนิดเดียว เมื่อเจ้าของร่างค่อยเชิดวงหน้า มันดูคล้ายกับเจ้าของจมูกกำลังแทรกซอนหากลิ่นบางๆ จากซอกคอเขา

ยิ่งใกล้เท่าไหร่ .. เจ้าของห้องยิ่งสูดหายใจยาว

อืออ

นี่มัน..กลิ่นอ่อนๆ ของชาวเวอร์เจล .. หรือกลิ่นเฉพาะที่ให้ความอุ่นทะมัดทะแมงและแสนคุ้นเคย  

…กลิ่นกายกรุ่นๆ .. เบาบาง

อา… มันช่าง –คล้ายกับ 

ในความฝัน…ยามที่ทั้งคู่ต่างก็หลับไหล

อือออ 

จมูกขาวซุกไซร้ … แจจุงขดกาย สูดกลิ่นพีชเจือจาง ซึ่งในขณะเดียวกันก็มีกลิ่นอ่อนๆ และคุ้นเคยของคนรักผสมผสาน

ขณะหลับไหล..

ดึกคืนนี้– เจ้าของห้องกลับผุดยิ้มน้อยอย่างชุ่มหัวใจ…

ฝันของแจจุง…

มีจี้จี้นอนขดตัวอยู่ปลายเตียงนี้

มีผ้าแพรที่ปิดคลุมร่างที่เปล่าเปลือยของตนไว้

ในห้องนอน ..

ยังมีกลิ่นอ่อนๆ ของพีชละอวล-ระบาย

 

มีเพลงนี้ …  

มีใครบางคน 

..ที่โอบกอดร่างขาวและเปลือยเปล่าใต้ผ้าแพร—กระชับไว้

อา–

ถึงแม้ว่า…จะเป็นแค่ฝัน?

แต่ทำไม – รู้สึกราว…ถูกสัมผัสด้วยอ้อมแขนที่แข็งแกร่งและอ่อนโยนอยู่อย่างนั้น?

ราวกับว่า  …ยุนโฮกำลังกอดฉัน

ราวกับความอุ่นและกลิ่นกรุ่นนี้ …

เราสองคนกำลังหลับไหล — อยู่ภายใต้ผ้าห่มเดียวกัน?

อืออมม …

ใต้ซอกเขา..แจจุงเชิดวงหน้า

ยุนโฮโน้มศีรษะลงมา … จมูกโด่งของทั้งคู่ค่อยๆ แตะกัน

แจจุงในอ้อมกอดเขา …

ให้ทั้งความอุ่น..และหอมบางๆ

 

ผ่อนคลายเหลือเกิน..

ปากบางเฉียบไล้แผ่วพานปากอิ่ม…

อ—อา 

 

บางเบา .. วูบไหว 

 

/อย่าห่าง .. ได้โปรด – อย่าเพิ่งไป/

แค่ฝัน…ก็ได้

ยุนอา… “รัก–ฉัน”

‘A peachful sleep’ :END

 

 

 

 


…..

O peachful here is a pun of peaceful.

O ‘love me’  here .. is  please,  ‘make love to me’

O have a warm and fluffy sleep tonight all my ladies ~

Advertisements

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s