[Series] My lil Joongie (2)

MY LIL JOONGIE (2)

lil!yunnie x lil!joongie {au}

snippet(words:1,243) / rating-g/ waff

(2): OUR LIL COOKIES

 

*****

เด็กน้อยโค้งศีรษะ ขณะยื่นมือไปรับถาดขนมขนาดเหมาะมือ—-กลิ่นหอมกรุ่นของมัน..ชวนให้เด็กชายที่ตอนนี้ดูจะสูงกว่าลูกชายวัยเดียวกันของหล่อนอยู่สักหน่อย ต้องค่อยๆ หลับตาและสูดหายใจยาวลึก ก่อนปล่อยรอยยิ้มปุ้มปุ้ยที่ปรากฏเป็นรอยบุ๋มตรงสองแก้มยุ้ย พลางรำพึงในใจ… อา—หอมจัง

 

“รออยู่ข้างบนแน่ะ” คุณน้าบ้านติดกันบอกกับเด็กชายพร้อมกับยิ้มให้ “งั้น..ยุนนี่ ช่วยน้าถือนี่ ไปทีนะจ๊ะ” ศีรษะเล็กเรียวขยับขึ้นลงอีกครั้ง เมื่อยุนโฮน้อยพยักหน้าอย่างเต็มอกเต็มอกแทนการตอบรับคำไหว้วาน

“อ อา—ใช่ครับ อมม่าฝากขอบคุณคุณน้าด้วย สำหรับ เอ่อ–ข้าวห่อไข่ม้วนวันนั้น” หล่อนยิ้มอย่างชอบใจ เมื่อมองเห็นเด็กชายพูด โดยที่สายตายังไม่วางจากขนมชิ้นเล็กๆ ทีเรียงรายอยู่ในถาด

“ด้วยความยินดีจ๊ะ …สำหรับเด็กดีอย่างยุนนี่ ที่ทั้งคอยอยู่เป็นเพื่อน…และช่วยสอนการบ้านแจจุงของน้า” มือเรียวของหญิงสาวยื่นมาลูบเบาๆ เหนือศีรษะเล็ก ก่อนว่าต่อ

“ขนมนี่ แจจุงก็ช่วยทำด้วย …เพราะฉะนั้นยุนนี่ ก็ต้องทานให้อร่อยนะจ๊ะ”

——

หลังจากรับคำ ร่างเล็กๆ ก็เดินผ่านบันไดมาถึงจนหน้าห้อง … แล้วเด็กชายที่ยังประคองถาดขนม ก็ต้องใช้อีกมือเคาะประตูอย่างค่อนข้างระมัดระวัง

 

ก๊อก-ก๊อก

“ด เดี๋ยวฮะ …”

เสียงเล็กคุ้นหูโพล่งออกมา ตามด้วยเสียงฝีเท้าวิ่งตุ่บตุ่บ จากนั้น ..ก็ตามเสียงกรุกกรุกบริเวณบานประตู “มาแล้วครับ อมม่า” แล้วผิวหน้าขาวจัด และผมเผ้าที่เปียกชื้น ของเจ้าของเสียงก็ค่อยๆ โผล่ออกมา

“อ อ้าว… ยุนนี่ เองหรือ?”

“อ อือ”

“เข้ามาสิ” แจจุงน้อยจูงมือเขา ขณะอีกมือของเด็กน้อยผู้มาเยือนที่ยังคอยประคองถาดขนมเพื่อนำทาง “อ อา—ขนมนี่ หอมจัง” แจจุงตัวน้อยหลับตาพริ้ม พร้อมกับกำลังสูดหายใจเข้ายาวลึก หลังจากบอกเขาให้นั่งรอตนซักครู่

ยุนโฮมอง อดไม่ได้ให้ต้องนึกภาพเมื่อครู่ของตัวเอง … แจจุงก็ ฮึฮึ…เป็นเหมือนกันด้วยแฮะ  ….  

และแล้วยุนโฮก็ถูกเสียงเล็กเสียงเดิมสะกิดอีกครั้ง “คุกกี้รูปหมี ดูสิ—หน้าตามันตลกพิลึก” เด็กชายตัวเล็กกว่าพูดพลางอมยิ้มขำ ขณะเดินกลับมาจากมุมห้อง แล้ววางหนังสือแบบฝึกหัดและเครื่องเขียนลงบนโต๊ะญี่ปุ่นตัวเล็กเตี้ยตรงหน้า

“อ เอ๋”

“ตลกจริงๆ นะ… ก็เห็นมั๊ยล่ะ หน้ามันดูมู่ทู่ๆ ดูคล้ายๆ…อ เอ่อ” ใบหน้าขาวละเอียดยังคงวิจารณ์ ลากสองมือมาวางตั้งให้รองรับคางนิ่มๆ ยิ้มจนตาหยี “เจ้าหมีพวกนั้น ดูยังไง ก็เหมือนยุนนี่!” เด็กน้อยโพล่งออกมาในที่สุด…หัวเราะร่วนจนแก้มฉุขยับย้ายย้วยไปมา

“เจ้านี่หรือน่ะ …ด ดูเหมือนฉัน?”

“อ อือ..ฮ่ะฮ่ะ”

เขาทำหน้าฉงน ก่อนสูดดมความหอมเข้าไปอีกที แล้วก้มลงมองคุกกี้ในถาด …

แล้วยุนโฮน้อยก็พยักหน้าหงึก … “ก คงก็งั้นมั๊ง…”

จากนั้น แจจุงตรงหน้าเขาก็หยุดหัวเราะคิก —เพราะเด็กชายผู้มาเยือนกำลังยื่นนิ้วเรียวๆ เล็กๆ ข้างหนึ่งออกไปแตะข้างแก้มของเด็กน้อยเจ้าของห้อง ก่อนดึงมันกลับมา เพื่อแตะลงบนปลายลิ้นที่เหยียดออกมารออยู่หน่อยหนึ่งแล้วของตน

/อ ย–ยุนนี่/

…ยุนโฮน้อย สูดหายใจลึก ก่อนลืมตา

“และก็หวังว่าคุกกี้ที่ดูเหมือนฉัน กับคุ๊กกี้ที่ยังไม่อบนี่

..คงจะหอมหวาน ไม่ต่างกันนะ”

-//-

—–

“วันนี้ เป็นวันพิเศษ” 

“…” 

“อมม่า ช่วยจุงกี้ทำคุ๊กกี้นะ” 

“คุกกี้หรือจ๊ะ?”

“อื้อ.. เอาพิมพ์รูปหมีหน้าบึ้ง วันก่อน—จุงกี้เห็น อมม่าซื้อมา”

ผู้เป็นแม่มองตามความร่าเริงและกระฉับกระเฉงที่มีมากเป็นพิเศษของลูกคนเล็ก ….แปลกแฮะ เพราะแม้ว่าเด็กน้อยคนนี้มักจะใช้เวลานานๆ เพื่ออยู่ดูหล่อนตอนทำอาหารและอบขนมอยู่เสมอ  

แต่ เอ ปกติแล้ว …แจจุงตัวน้อยจะเพียงแค่นั่งมอง ชวนคุย หรืออาจเข้ามาช่วยหยิบอุปกรณ์เล็กๆ น้อยๆ ให้กับคนเป็นแม่?  หล่อนเลยนึกสงสัย…คราวนี้ ทำไม—ถึงขั้นขอเป็นส่วนหนึ่งของการทำขนมเลยนี่นะ?

แต่ในที่สุด เพราะหล่อนเองก็เออออ ..ทั้งคู่ก็เลยร่วมด้วยช่วยกัน จนกระทั่งประมาณสองชั่วโมงผ่านไป …  

ตอนนี้ ลูกชายตัวน้อยของหล่อน ทั้งตัวเปื้อนไปด้วยครีมและแป้ง ขณะที่กลิ่นหอมกรุ่นของคุกกี้ชิ้นเล็กๆ ก็ละล่องอวลอบไปทั่วบริเวณ ..ตอนหยิบออกมาจากเตาและเรียงตัวแน่นิ่งอยู่ในถาด 

 

“อีกเดี๋ยว ยุนนี่คงมาแล้ว” เด็กน้อยพึมพำ พลางมองไปข้างประตู 

“งั้นลูกก็ต้องรีบไปอาบน้ำ”  คนเป็นแม่ยิ้มพร้อมแนะนำ “ส่วนที่เหลือ แม่จะจัดเองเองจ๊ะ” 

แจจุงของหล่อนยิ้มรับ ก่อนผงกศีรษะและรีบวิ่งจู๊ดขึ้นไปชั้นบน  

แล้วไม่นานนัก คุณน้าข้างบ้านก็เปิดประตูรับเด็กน้อยที่มาถึง … /เอวันนี้…ยุนโฮ ดูสดใสกว่าวันอื่นๆ ด้วยรึปล่าวนะ?/

—–

“หวังว่าคุกกี้ที่ดูเหมือนฉัน  

กับคุ๊กกี้ที่ยังไม่อบ ..คงจะทั้งหอม ทั้งหวาน—ไม่ต่างกัน”

-//-  หัวใจดวงน้อยเต้นตึ่กตั่ก แก้มระเรื่อราวสีของลูกพีชยิ่งช่วยขับให้ความขาวนวลของใบหน้ายิ่งดูน่ารักกว่าวันอื่นๆที่เคยเห็นมา

สำหรับแจจุง…หลังจากที่ได้เห็นและได้ยินคำถามของอีกฝ่าย เด็กน้อยแก้มอูมก็เลยต้องรอให้เสียงหยุดใจหยุดดังลงหน่อย ก่อนลากสายตาและก้มมองต่ำ “พ เพราะ ว่ามัน—เป็นวันพิเศษ”

ทั้งที่แจจุงมักจะพูดจาฉะฉานและชัดถ้อยชัดคำ (โดยเฉพาะอย่างยิ่งกับเขา) แต่ตอนนี้เสียงนุ่มเล็กกลับแผ่วเบาและติดขัดกว่าทุกครั้งที่ควรจะเป็น

“ข ขอให้มันถูกปาก… ล และเอ่อ—ยุนนี่ วันนี้…สุ-สขสันต์วันเกิดนะ”

เด็กน้อยตัวโตกว่าหน่อยมองความน่ารักและตรงไปตรงมานั้น ก่อนจะค่อยๆ โน้มใบหน้ามาใกล้ “นี่น่ะ”  เด็กน้อยผู้มาเยือนก็รู้สึกหวั่นไหวแปลกๆ เมื่อแตะผิวปากเรียวบนแก้มอุ่นๆ ของเจ้าของบ้าน (ชู่ว์)  “สำหรับ…คุ๊กกี้”

“อ อ่า—ยุนนี่!”

“จุงกี้…ขอบใจนะ

/เอ—แล้วที่ข้างในมันเต้นดัง และพองโต …

นั่นเป็นเพราะความหอมของคุกกี้

หรือว่า—ของแก้มใสๆ ใกล้ๆ กันนี้ ..ข ของจุงกี้กันแน่ล่ะ/

—-

“คุกกี้ของจุงกี้ …อ เอ่อ ทำให้ฉัน–คนเดียวพอนะ”

…..

‘MY LIL JOONGIE’ : END 

current track: HUG – DBSK

-a fanfiction by redpoison; 06-02-2011-

———♥♥♥———

“ขอให้ทุกวัน ….. เป็นวันที่ดี’”

 HAPPY BIRTHDAY …YUNNIE-AH~

credit (pic): baidu

shared by: sharingyoochun.net

♥♥♥

Advertisements

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s