[Series] My lil Joongie (1)

‘MY LIL JOONGIE’ 

lil!yunnie x lil!joongie

snippet(words:1,493)/ au,fluff/ rating-g

 

Note; ไม่มีเนื้อหาอะไรเลยนะคะ …ที่แต่งเพราะคิดถึง เพราะงั้น—ฝากแปะไว้สำหรับรีดเดอร์ให้อ่านกันตอนคิดถึง แอบหวังว่าคงไม่จืดชืดเกินไปด้วย T-T..  *Enjoy little YunJae ค่ะ* ^^

…..

♥♥ My Lil Joongie ♥♥


เด็กน้อยผู้มีผิวโทนน้ำตาลอ่อน สะพายเป้สีเหลือง สวมหมวกแก็บสีเข้ากันใบเล็ก ขนาดของมันพอเหมาะกับศีรษะได้รูปของเจ้าตัว

วันแรกของการเปิดเรียน

ยุนโฮน้อย ..ยืนรออีกคนตรงนอกรั้วบ้าน

“อมม่า …ยุนนี่มาถึงแล้ว”

ได้ยินเสียงตะโกน ยุนโฮน้อยแอบอมยิ้มกับตัวเอง มือเล็กทั้งคู่ยกขึ้นจับราวแก้มที่อุ่นขึ้นของตน … หิมะยังคงร่วงลงมาประปราย แล้วเด็กน้อยก็เป่าลมเล็กๆ ออกจากปากดังฟู่ๆ … หมุนมือมาอังไว้ข้างหน้า ตั้งใจจะให้ความร้อนกับมือทั้งสองข้าง

“แจจุง …เดี๋ยวสิลูก อย่าลืมเอาข้าวกล่องไปด้วยสิจ๊ะ”

“อา..ช ใช่” เด็กน้อยทำเสียงคราง หันกลับไป “วันนี้ อมม่า มีไข่ม้วนให้ด้วยมั๊ยฮะ”

เพียงแค่เสียงแว่ว หากใบหน้าของเด็กน้อยที่รออยู่ข้างนอกมันอุ่นขึ้นอีกแล้ว … ครู่เดียว เด็กผิวสีแทนก็ได้ยินเสียงฝีเท้าเหยียบลงเบาๆ บนความหนาของหิมะ หากก้าวนั้นๆ ที่ฟังดูถี่และเร็วก็ใกล้เข้ามา

แฮ่ก แฮ่ก..

ลมหายใจยังหอบหน่อยหนึ่ง เด็กน้อยเจ้าของผิวขาวละอองหยุดยืนตรงหน้าเขา

ทันทีที่ออกมาพบกับความหนาว จมูกโด่งของเจ้าตัวก็มีสีเปลี่ยนไป.. อา ดูเหมือน..ทั้งแก้มยุ้ยๆ และจมูกของคนตัวเล็กกว่าตรงข้ามกัน …น่าจะคลับคล้ายผลเชอรี่สีแดง ..ไม่ก็…ผลสุกๆ ของแอปเปิ้ลยังไงอย่างงั้น

“ยุนนี่” แจจุงน้อย เริ่มทักทาย

“อรุณสวัสดิ์ ..แจแจ” เด็กชายรีบซุกมือสองข้างเข้าไป ซ่อนความซีดจัดของมันไว้ในกระเป๋ากางเกงอย่างเลิ่กลั่ก

“ข้างนอก..หนาวจัง”

ดวงตากลมบ๊อกมองอีกฝ่าย เด็กตัวเล็กกว่าถูกห่อหุ้มด้วยเครื่องนุ่งห่มกันหนาวไปทั้งตัว สีเสื้อโค้ต หมวกไหมพรม กระทั่งกระเป๋าเบ้สะพายหลังทุกชิ้นเป็นล้วนเป็นโทนชมพูอ่อน นอกเสียจากใส่ถุงมือสีขาวละมั้ง …ที่ดูสะอาดสะอ้านราวกับสีของปุยหิมะ

“อือ.. นั่นสินะ” ยุนโฮน้อยพยักหน้าหงึก มองอีกฝ่ายเป็นการส่งสัญญาณให้เดินตามเขา

ยุนโฮน้อยเอายกมือขึ้นเพื่อขยับผ้าพันคอ …ลมหนาวช่วงปลายปีพัดแรงจริงๆ ด้วย …แล้วเด็กน้อยที่เดินนำ ก็ไม่ได้ยินเสียงก้าวตามมา

“ไม่สวมถุงมือ…ได้ยังไง”  เด็กน้อยตัวเล็กกว่าเบิกตากว้าง ขาสั้นๆ ก้าวไปหาเขาที่หลังหันหลังกลับมา “เฮ้อออ …ยุนนี่ขี้ลืมอีกแล้ว”

บ่นพลาง ขยับเป้ใบเล็กของตนและดึงบางอย่างออกมาจากในนั้น “ต้องให้เป็นห่วง …ทุกทีสิน่า”

มือเล็กอวบอูมถูกปกปิดไว้ด้วยถุงมือสีขาว … แจจุงตัวน้อยคว้ามือเย็นเยียบของเขา สอดนิ้วอูมยาวลงแต่ละนิ้วของเด็กชายข้างบ้านไปในถุงมือแต่ละข้าง

“นิ้วของยุนโฮ…เย็นจนจะแข็งอยู่แล้ว”

“อ อือม” ร่างสูงกว่าพยักหน้าเห็นด้วย ดวงตาเรียวเหลือบเล็กมองเด็กน้อยตรงข้ามกัน และกำลังเงยหน้าขึ้นมามองตน “เพราะได้ถุงมือของแจแจ ตอนนี้ฉัน…เริ่มรู้สึกอุ่นขึ้นมาแล้วล่ะ”

แก้มใส ริมปากอิ่มมักจะตวาดแว้ด…

เมื่อไหร่ก็ตาม ที่เป็นห่วงเป็นใย อาการของแจจุง มักจะ…ทำหน้าขุ่น โมโหใส่เขา

“งั้นไปกันเถอะ”

แต่วันนี้แปลกไปจากทุกที แจจุงก้มหน้า เขามองเห็นแก้มสีแดงสุก …แล้วต่อมา ก็ตามด้วยเสียงใสๆ แจ้วเจื้อ

“อ อือม.. นั่นสิ ยุนนี่–ตอนเที่ยงกินข้าวกล่องด้วยกันนะ”

เด็กน้อยตัวเล็กกว่า ขยับขาและเดินมาใกล้ มือเล็กของเด็กตัวน้อยดึงมือเขาแล้วกุมมันไว้ ขณะเอียงคอเพื่อขอคำตอบ แล้วเด็กอีกคน..ก็เลยยิ้มรับ

“ยุนนี่ ชอบทานไข่ม้วน …แจแจ —รู้หรือเปล่าจ๊ะ?”

ดวงตาวาวของเด็กน้อยข้างบ้านเปล่งประกาย สะท้อนความสนอกสนใจ ขณะคุณนายชองอธิบายพลางปรุงอาหารที่ให้กับเด็กๆ ทั้งสอง

“ไข่ม้วน” เด็กตัวเล็กทำท่าคิด “อา–อ่มม่า เคยทำให้แจจุงทานแล้วด้วยฮะ”

หญิงสาวยิ้มให้กับความน่ารักของเด็กตัวน้อย หล่อนรดมือข้างหนึ่งลงมาแตะศีรษะเล็กๆ อย่างอ่อนโยน “ใช่จ่ะ …ยุนโฮเคยบอกน้า ว่าไข่ม้วนฝีมืออมม่าของแจแจน่ะ… อร่อยมาก”

คุณนายชองยกไข่สีเหลืองอร่ามออกจากเตาอย่างระวัง

“คุณน้าหมายถึง …ยุนนี่ เอ่อ ..บอกอย่างนั้น ?”

“อืออม…เพิ่งสองสามวันที่ผ่านมานี่เอง”

แจจุงทำท่าครุ่นคิด แล้วเด็กตัวเล็กก็พยักหน้าหงึก ก่อนขอตัวออกจากห้องครัว แล้วหันหลังเดินออกมา

“ย ยุนนี่”  

แจจุงสะดุ้งนิดๆ เมื่อมองเห็นเด็กชายร่างสูงกว่าหน่อย ยืนมองตนอยู่

“ยังไม่ถึงเวลาอาหาร …ไปข้างบนกันเถอะ แจแจ” มือใหญ่และนิ้วกว่าของคนพูดยื่นออกมารอรับมือเล็กของผู้มาเยือน

/อ อา/ มือนุ่มยื่นออกไปหา มือนั้นของแจจุงตัวน้อยขาวจัดและอมชมพู “อืมม…ลืมไปเลย ว่ามีการบ้าน ”

วันนั้น ขณะยุนโฮยังกุมมือของอีกฝ่ายที่ก้าวตามขึ้นบันได

“อา …นิ้วของยุนโฮ ยาวกว่าจริงๆ ด้วย” ยุนนี่ตัวน้อย ได้ยินเสียงพึมพำของอีกคนจากข้างหลัง  “ยุนนี่เนี่ย..นิ้วเรียวสวยจังน้า~~~”

*****

เมื่อเดินมาถึงบริเวณโรงเรียน ในที่สุด ..เด็กน้อยทั้งคู่ก็แยกย้ายกันเข้าห้อง

แจจุงโบกมือบ๊าย บาย …เด็กน้อยบอกตัวเอง /แล้วเจอกัน …ตอนพักเที่ยง/

แต่วันแรกของภาคเรียน..

นานเลย –กว่าจะได้ยินเสียงออดบอกสัญญาณเวลาพัก….

ที่สวนหย่อมระหว่างอาคาร แจจุงตัวน้อยหอบหิ้วกล่องข้าวมาไวๆ … เด็กชายร่างสูงกว่าเห็นเข้า ก็เลยรีบสาวก้าวยาวๆ ไปหา…

“วา… ไข่ม้วนของคุณน้า อร่อยที่สุดในโลกเลย”

“ย หยั่งงั้นหรือ” แจแจ หน้าแดง…

เด็กชายตัวสูงกว่าเหล่มองด้วยความสุขใจ เขาอิ่มมากจริงๆ จนต้องยกมือขึ้นมาป้ายไปมาบนหน้าท้อง

… แล้วเมื่อหมดเวลาพัก ก็ถึงเวลาที่ทั้งคู่ต้องแยกย้ายกันกลับไปเข้าห้องเรียนของตัว

“อมม่า บ่นคิดถึง    

แจแจ …วันนี้ ไปเล่นด้วยกันที่บ้านฉันนะ

แจจุงเก็บข้าวกล่อง ก่อนมองเด็กอีกคนที่ยังรอฟังคำตอบจากตนอยู่ “เย็นนี้?…อ อื้อ

ยุนโฮน้อยรู้สึกถึงความอุ่นบนใบหน้าอีกแล้ว…แล้วเด็กน้อยก็ยืนขึ้นอย่างว่องไว

“ไว้หลังเลิกเรียน จะมารอแจแจที่หน้าห้องนะ”

ตอนที่แจจุงโบกมือบ๊าย บาย … ยุนนี่ยังรอมองส่ง

รอและมอง… มองจนเห็นร่างเล็กเดินลับไปในห้อง

เด็กชายหันหลัง เขาวิ่งกลับห้องเรียนอย่างร่าเริงขณะฮัมเพลงที่อมม่าชอบเปิดให้ฟังด้วยความอิ่มอกอิ่มใจ และในที่สุดก็มาถึงห้องเรียนของตัวเอง

แล้วรอยยิ้มจางๆ ก็ผุดขึ้นอีกครั้ง …เมื่อหนูน้อยมองเห็นถุงมือสีขาวคู่กันวางอยู่บนโต๊ะ …อา—นั่นคือถุงมือสำหรับเขา ที่เมื่อเช้าแจแจเป็นคนสวมให้กันความหนาว

/นิ้วของยุนนี่ …เรียวสวยจังน้า~~/

ที่จริง …เขาไม่ได้ลืม

แต่วันนี้ ยุนโฮน้อย …บอกอมม่าเอง ว่าไม่อยากสวมถุงมือ

/ข้างนอกนี่ ..หนาวจังเน๊อะ/

ไม่รู้สิ เด็กน้อยชอบมากกว่า …ที่ได้เห็นดวงตากลมโตมองเขาอย่างห่วงใย

ยุนโฮเก็บถุงมือไว้ในกระเป๋าเป้ แก้มตุ่ยๆ ของเขาอุ่นขึ้นอีกครั้ง …แล้วจึงสูดอากาศเย็นที่รายรอบ แววตาของเด็กชายวาววับสุกใส

ว่าแต่วันนี้

เอ—เมื่อไหร่จะเลิกเรียน…ซะทีน้า

มายลิตเติ้ล …จุงกี้

ยู อาร์ …มายเลิฟ

My Little Joongie; END

—————————-


Music: My Little princess – DBSK

-redpoison-

 

 

 

Advertisements

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s